ممكن است شيخ از نظر آنكه خواسته است از سطوت و غضب سلطان محمود ايمن باشد رساله مزبور را براى التيام اين كدورت و توجه سلطان به خود نوشته است خاصه آنكه ميدانيم صيت شهرت و مملكت گشائى سلطان محمود دنياى آن روزى ايران را فراگرفته ، دربارش مأمن و ملجاء شعرا و دانشمندان بوده است و علمائى مانند ابو ريحان و امثال آنها در خدمت شاه غزنوى ميزيستند پس بعيد به نظر ميرسد دانشمندى مانند شيخ بتواند از اين نعم محروم باشد و اين امر در دوران گذشته بسيار طبيعى بوده به اين معنى يكى از بازارهائى كه متاع علم و دانش در آنها عموما خريدار داشته دربار سلاطين علم دوست بوده است همان طورى كه بو على سينا نيز چنان كه در تاريخ آمده دربار سامانيان و مأمونيان و ديالمه و قابوس را انتخاب نموده و در خدمت جميع آنها مقام مخصوص يافته حتّى در خدمت ديالمه برتبه صدارت و وزارت نيز رسيده پس تا اندازه‌اى ميتوان حدس زد كه اين رساله از شيخ و بنام سلطان محمود غزنوى برشته تحرير در آمده است . 3 - نكته قابل توجه آنست كه شيخ را ظاهرا حب مقام زياد بوده چنان كه دوران زندگيش ( پس از تحصيلات ) تماما در دربار پادشاهان بوده است و عدّه‌اى را عقيده بر آن است كه قضيه منقوله نظامى عروضى سمرقندى و فرار بو على سينا صحيح نباشد چرا كه شيخ را در دربار سامانيان و همچنين مأمونيان مقامى بوده و چطور ميتوان قبول كرد وى كه طالب مقام و منزلت رفيع بوده و نتيجة بمقام صدارت و وزارت رسيده است از نزديكى با سلطان محمود غزنوى سرباززده است ؟ بلكه به عكس بعضيها را عقيده آن است كه شيخ بسيار مايل بتقرّب سلاطين مخصوصا